skip to main |
skip to sidebar
We beginnen oudejaarsdag met een ontbijt in Caffee Mania, waarna de rest van de groep de Moskouse metro verkennen. Volgens de boekjes is het metrostelsel van Moscow de meest efficiënte ter wereld. Met meer dan 165 stations, ongeveer 265 km aan spoorlijnen, 9300 treinen, een maximale snelheid van 90 km/p en met dagelijks 8-9 miljoen reizigers is de Russische metro meer dan die van New York en Londen bijelkaar. Wat opvalt, is de kunst waarmee de ondergrondse is verfraaid. Architectonisch geslaagd, met sierlijk gestuukt lijstwerk en kroonluchters. Er is een centrale, cirkelvormige lijn, de Koltsovaya of Ringlijn. Deze ringlijn verbindt de acht "rechte" of radiale lijnen met elkaar. Wegwijs raken is eenvoudig dankzij de overzichtelijke kaarten die overal in het station hangen.Na de tour verfrissen we ons snel op voor oud & nieuw. Café-restaurant Voque sluit om 22.00 uur haar deuren en dus zijn we genoodzaakt eerder aan tafel te schuiven. Het is een geslaagde avond, hoewel het eten na onze uitgebreide testsessie van een maand geleden, toch iets tegenvalt. Het feit dat we eerder op straat staan, geeft ons wel genoeg tijd om de tickets te bemachtigen voor de club waar we na het 12 uurmoment op het Rode Plein naartoe willen. Deze tijd bleken we ook wel nodig te hebben. De straten lopen vol met Russen en ook de Militsija en OMON (oproerpolitie) is massaal op de been. We worden overal gefouilleerd en moeten helaas de meegebrachte champagneflessen vroegtijdig achterover gieten om door het geweld van de politie te ontkomen. In licht beschonken toestand gillen we alvast luidkeels Happy New Year en leggen dit humoristisch moment vast op onze camera's. Elke voet die we daarna nog zetten richting het Rode Plein, belandden we in een fuik en zo moeten we meer kilometers maken om bij de club te komen. 
Daar kunnen we eigenlijk zo naar binnen, al wordt de clubmanager erbij gehaald voor een vluchtige face control. De sfeer zit er helaas nog niet in en een aantal van ons maken zich zichtbaar zorgen. Gelukkig kunnen we zoals voorgesteld het plein oplopen en binnen 3 minuten en 2 fouilleersessies staan we pontificaal voor de Basiliuskathedraal. Omringd door velen, met prachtig vuurwerk en met meegebrachte sterretjes spreken we elkaar om 12 uur de beste wensen uit. Daarna vluchtten we weer de club in en toasten we met champagne & vodka op het nieuwe jaar en dansen onder een indoor sneeuwbui door tot diep in de nachtelijke uurtjes. Happy New Year!
Vandaag hoppen we van buurt tot buurt. De tijd is te kort om het allerbeste wat Moscow te bieden heeft te laten zien. En dus gaan we naar het Kremlin met zijn kathedralen, lunchen we bij onze favourit Caffee Mania, bezichtigen we het Rode Plein met de Basiliuskathedraal en het Leninmausoleum en shoppen we ook nog even in de GUM. Het stempeltje is nog steeds niet binnen en omdat we ook niet het inkomen willen spekken van de Militsija blijven we bewust een beetje op afstand. ’s Avonds eten we in het Ресторан Tvrandot, 
grenzend aan het fameuze Pushkin restaurant en beide van dezelfde eigenaar. We komen in een schitterende ambiance terecht, dat ons voor even terugvoert naar Parijs uit de 18e eeuw. Het menu omvat eigenlijk teveel om te kiezen, en de hoge prijzen dwarrelen nerveus voor onze ogen. Op de wijnkaart staan wijnen tot wel E 2000! Gelukkig vinden we een betaalbaar en goedkoop flesje van ruim E 60 die vanavond rijkelijk vloeit. We sommeren de bediening, keurig gekleed in kostuums, dat we na de 6e fles geen ongevraagde nieuwe willen en nippen verder aan ons glas. Het eten is goed, de bediening nog beter, maar de sfeer is de bepalende x-factor die deze avond completeert. Als toetje nemen wij onze gasten mee naar het smaakvolle Café Gallerya, waar we een paar weken geleden nog met manager Katja hebben gesproken. Het blijkt, zo lees ik in het boekje van Peter d’Hamecourt (Moskou is een gekkenhuis), een van de dure hotspots van de nieuwe rijken in Rusland en ook nog van dezelfde eigenaar als Café Voque waar we met oud & nieuw gaan eten. Gallerya of Voque, ik kijk nu al uit naar morgen!
We kijken er al weken naar uit en ook op de laatste verjaardagfeestjes is Moscow een veelbesproken onderwerp. Vandaag is het dan zover. Het voelt heel bijzonder als je vrienden besluiten om naar Moscow af te reizen om even deel uit te maken van je leven hier en om het jaar af te sluiten in een wereldstad dat de laatste tijd in opspraak is – al is het vooral dankzij onze verhalen over het Rode Plein. Als we de douane zijn gepasseerd is het verkrijgen van het registratiestempeltje dan ook prioriteit nummer 1. Overal vragen we ernaar, maar we krijgen voorlopig nul op rekest. Dan maar in de taxi, die via een omweg via de Moskouse landschappen in razendsnel tempo van links naar rechts over de weg raast. Het is me het ritje wel, maar we arriveren 'veilig' vlakbij ons appartement. Jammer genoeg is de taxi van de anderen doorgereden en dus zijn we voor even van elkaar gescheiden. Chaos! In de sneeuw met een temperatuur van -7 haalt Martijn dankzij de mobiele telefoon de gestrande reizigers op en glibberen we gezamenlijk het appartement in. ’s Avonds eten we een hapje bij de Uzbeek. Een inmiddels bekend adresje voor een goedkope doch prima hap, en waar de gangen van het diner onderbroken wordt voor optredens van glimlachende buikdanseressen. En ook hier staat op tafel een waterpijp, waar de Russen naast Vodka en kaviaar kennelijk ook verslaafd aan zijn geraakt. In de Uzbeek heerst vanavond een aparte sfeer dan we gewend zijn en maken aanstalten om alvast sfeer te proeven op het door sneeuw bedekte Rode Plein dat we morgen uitgebreid gaan ontdekken. We clubben nog even in een vage tent en duiken daarna ons bedje in, helaas nog zonder de beruchte stempel.
Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gezond, liefdevol, gelukkig en spiritueel 2007! Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gezond, liefdevol, gelukkig en spiritueel 2007!Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gezond, liefdevol, gelukkig en spiritueel 2007! Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gezond, liefdevol, gelukkig en spiritueel 2007! Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gezond, liefdevol, gelukkig en spiritueel 2007!
Een witte boterham met hagelslag, een glas ‘echte’ melk, tijdschriften, mijn eigen kussen.....we vliegen vrijdag even terug naar Nederland voor kerst. Het is praktisch een maand geleden dat ik voet op Russische bodem zette en het wonen hier went. Natuurlijk mis ik familie en vrienden en ik zal ook niet ontkennen dat de 'sense of urgency' naar een aantal typisch Nederlandse (voedings)producten groot is. Maar Moscow bruist van de energie. Haar zeer rijke historie, de Russische revolutie, de tsaren, de tweede wereldoorlog en het communisme die allen hun stempel hebben gedrukt op deze metropool, heeft mij deze vier weken in haar ban. Ook de prachtige architectuur van renaissance tot byzantijns, talrijke kathedralen, kerkjes en de vele bezienswaardigheden maken het voor een stedenliefhebber hier prima vertoeven. Wat echter na deze maand nog niet went is de Russische politie. Overal aanwezig, in verschillende uniformen en in verschillende soorten: Gewone politie (Militsija), Oproer politie (Omon), Verkeerspolitie (GibbDD), etc.. Maar let op, alle politie is corrupt. Gisteravond zijn we voor de tweede keer op het immers bekende plein door de beschermers van Poetin aangehouden. We hoefden - dankzij goede voorzorgsmaatregelingen - niet in de buidel te tasten. Als je in dergelijke situaties verzeild bent geraakt, dan is het even spannend en word je ook lichtelijk paranoia, maar weet je wel één ding zeker: het levert in ieder geval leuke verhalen op aan tafel met de kerst (thuis).
Ondanks dat de Russische winter volgens de lokale media bijzonder zacht begint dit jaar, werd ik vandaag verrast door de langverwachte kou die neerdaalde over Moskou. Ook de eerste paar sneeuwvlokjes hebben doorgezet en bedekt de vuiligheid van de straten met een witte mantel van ruim 3 cm. Maar de temperatuurschommelingen zijn op zijn minst opmerkelijk te noemen. Voordat de temperatuurdaling namelijk inzette, was het vorige week nog 9,3 graden, vijftien graden warmer dan normaal. Sinds gisteren zakt het kwik overdag gemakkelijk naar -5 en ’s nachts zelfs naar -10 graden. Maar de echte minimumrecords van Moskou liggen rond het midden van de vorige eeuw, waar -38,0 graden op 31 december 1978 ooit werd gemeten. Vertwijfeld vragen de Russen zich af waar dit jaar de Siberische kou blijft, maar als Nederlander die alleen maar 'zachte winters' kent, vind ik het nu al, brrrrr koud in Moskou.
We zijn het weekend druk geweest met het zoeken naar een club voor de Happy New Year Celebration met onze vrienden. Met slechts 2 weken te gaan hebben we nog altijd niet die leuke hotspot gevonden. Met dank aan de Nieuwe Revu die onlangs een artikel plaatste over ‘clubben in Moskou’ hebben we gelukkig een eerste aanknopingspunt. Maar niet alle clubs die in het artikel worden vermeld, liggen in het centrum. Omdat we het 12-uur moment op het Rode Plein willen vieren, vallen er gelijk een hoop af. Maar het restaurant dat we hebben geboekt, tipt ons een alternatief. Nieuwsgierig als we zijn, besluiten we gelijk een kijkje te nemen. De lounge/bar/restaurant valt meteen in de smaak. Omdat we meer input wensen over het programma van de avond, wachtten we op Katja, de manager van de club, die na flesjes Chablis en een aantal Bacardi Oro’s voor de mannen, nog steeds niet in da house is. Verontschuldigend, maar enthousiast vertelt ze even later alle ins & outs van de avond. We willen eigenlijk nog maar 1 ding: tickets! Alleen, zo blijkt, worden die alleen verkocht bij de deur op de avond zelf! Dat vinden wij niet fair en proberen een tactiek (Russische omkoping???) uit om toch verzekerd te zijn van een tafel. We krijgen geen O.K., wel haar 06, maar dat vinden we niet bevredigend. De volgende dag ondernemen Martijn en ik nog een poging en bezoeken nog 5 clubs. De eerste 3 beoordelen we vooral op grond van het armoedige casco, en scoren hierdoor jammerlijk geen voldoende. We stappen door en blijken in onze clubtocht ook een stukje cultuur mee te nemen. We zijn namelijk in de bekende wijk Kitay Gorod (16e-eeuws gedeelte van Moscow) beland. Aangezien de belangrijke straten van Moscow van hier in alle richtingen uitstralen, wordt verlengd in belangrijke wegen buiten de stad, wordt de Kitay Gorod (het Rode Vierkant) vaak beschouwd als het centrale vierkant van Moscow. Verkleumd van de kou, arriveren we bij de laatste club. Het ziet er naar uit dat dat deze moderne uitgaansplek met strak minimalistisch interieur nog niet zo lang geleden is geopend. Na een korte uitleg en rondleiding krijgen we hier ook meer garantie m.b.t. de tickets en voor de beruchte ‘face control’ of het tonen van een VIP badge hoeven we niet bang te zijn. Als we even later buiten staan, zijn we in knowtime op het Rode Plein dat deze dagen veranderd is in een grote ijsbaan waar de Russen zich vermaken. Omarmd door de muren van het Kremlin, de duizenden lichtjes die de GUM sieren, de prachtige Russische liederen die weergalmen door de speakers, de kerstbomen, en de winterse temperatuur die vandaag streng naar het minpunt kelderde gaat Rusland met een feeststemming het jaar uit, en wij ook gelukkig (nieuw jaar!).
Hoe is het met Jumpy deel IV?"Jumpy wordt met de dag vertrouwder! Voor haar hok ligt een handdoek van ons, met een bakje water en een bakje voer. Het water deelt ze trouw met Diesel,en het voer met onze halve zachte buurkater, Gijs. Gijs is van mijn buurvrouw en net als onze kater Casper twee jaar oud. Ze zijn dus samenopgegroeid. Mijn buurvrouw is onderwijzeres en gaat om een uur of half achtnaar haar werk. Gijs loopt dan bij haar de deur uit en is net op tijd bijons om aan te schuiven voor het ontbijt. Gijs is een scharrel die alleslust. Inclusief het Select voer van Jumpy! Dus Jumpy vindt Diesel het einde, Gijs tolereert ze maar ze zal niet op hemaf stappen....Maar dan hebben we nog een poes van elf jaar, Kees ( naam komt uit de filmFlodder vertelden ze me toen ik haar kreeg!!) Kees is een gewichtige tantevan een goeie 6 kilo! Maar heeft ook een zeer temperamentvol karakter!! Komniet in mijn buurt want ik kan heel hard meppen!!! :) Gelukkig doet ze dat alleen bij de andere katten, maar toch!! Goed, Jumpy wordt dus steeds vertrouwder!!! Ik mag nu niet meer op dehanddoek voor haar hok zitten, want dat is van haar. Met schijnaanvallen engebrom laat ze me duidelijk horen dat ik haar grenzen overtreed!! Ok,duidelijk!! :) Als je voor haar hok staat ligt links haar dekentje. Ja ja,de dame heeft een ruim stukje terrein wat ze het hare mag noemen!! Laat nu op dat plekje onze dikke Kees een klein dutje willen doen. Langzaam sukkeldeze in slaap tot ze ineens een kleine grijze furie op zich af zag vliegen!!Kees vloog een halve meter de lucht in van de schrik, en loopt nu met eengrote boog om het blauwe kleedje heen! Foei, wat hebben wij gelachen!!! Ja,en Diesel mag dat dus wel!!! Snap jij het?Onder de bank stond trouwens een doos met een boormachiene....Mijn lievezoon Alex knutselt aan zijn auto...... heel erg veel knutselt hij aan dieauto!! :) Die doos stond in de weg, vond Jumpy, en ze heeft hem wat kleinergamaakt!! hahaha, tja moet hij zijn troep maar opruimen!! Ik had ook eenbouwvakkertje in huis!! :) O ja, ook leuk om te vertellen. Echt het laatste hoor!!! Zoals bijna allekonijntjes wordt ook Jumpy liever niet opgetild.... maar dat wist jeallang!! :) Dus ik vind één keer per dag dierenmishandeling voor eenknuffelsessie wel genoeg voor Jumpy!! Tegen elven, als wij naar bed gaan,moet ze dus in haar hok. Daar hebben we een plumeau voor!! Die kan je leuklang maken en je kan een konijntje daar leuk mee porren en de kant die jijwilt dat ze gaan opsturen, zonder ze zeer te doen! Nu is het zo, dat ik deplumeau alleen nog maar hoef te pakken en "bedtijd!!!" te gillen en Jumpyvliegt haar hok in!! Ja ja, tot eergisteren! De dame bleef pontificaal voorhaar hok zitten en ze zag me echt wel aankomen!! Ik op de knieën, plumeau inde aanslag, en daar valt ze me toch die plumeau aan!!! hahahahaha!!!!!Nou, met deze verhalen kan je weer even vooruit. Als ik naar rechts kijk ligt daar een konijntje voor haar schone hokkie een beetje voor haar uit te suffen!! Ze doet jullie de groetjes!! En ik ook!! Anda"
We beginnen oudejaarsdag met een ontbijt in Caffee Mania, waarna de rest van de groep de Moskouse metro verkennen. Volgens de boekjes is het metrostelsel van Moscow de meest efficiënte ter wereld. Met meer dan 165 stations, ongeveer 265 km aan spoorlijnen, 9300 treinen, een maximale snelheid van 90 km/p en met dagelijks 8-9 miljoen reizigers is de Russische metro meer dan die van New York en Londen bijelkaar. Wat opvalt, is de kunst waarmee de ondergrondse is verfraaid. Architectonisch geslaagd, met sierlijk gestuukt lijstwerk en kroonluchters. Er is een centrale, cirkelvormige lijn, de Koltsovaya of Ringlijn. Deze ringlijn verbindt de acht "rechte" of radiale lijnen met elkaar. Wegwijs raken is eenvoudig dankzij de overzichtelijke kaarten die overal in het station hangen.Na de tour verfrissen we ons snel op voor oud & nieuw. Café-restaurant Voque sluit om 22.00 uur haar deuren en dus zijn we genoodzaakt eerder aan tafel te schuiven. Het is een geslaagde avond, hoewel het eten na onze uitgebreide testsessie van een maand geleden, toch iets tegenvalt. Het feit dat we eerder op straat staan, geeft ons wel genoeg tijd om de tickets te bemachtigen voor de club waar we na het 12 uurmoment op het Rode Plein naartoe willen. Deze tijd bleken we ook wel nodig te hebben. De straten lopen vol met Russen en ook de Militsija en OMON (oproerpolitie) is massaal op de been. We worden overal gefouilleerd en moeten helaas de meegebrachte champagneflessen vroegtijdig achterover gieten om door het geweld van de politie te ontkomen. In licht beschonken toestand gillen we alvast luidkeels Happy New Year en leggen dit humoristisch moment vast op onze camera's. Elke voet die we daarna nog zetten richting het Rode Plein, belandden we in een fuik en zo moeten we meer kilometers maken om bij de club te komen. 
Daar kunnen we eigenlijk zo naar binnen, al wordt de clubmanager erbij gehaald voor een vluchtige face control. De sfeer zit er helaas nog niet in en een aantal van ons maken zich zichtbaar zorgen. Gelukkig kunnen we zoals voorgesteld het plein oplopen en binnen 3 minuten en 2 fouilleersessies staan we pontificaal voor de Basiliuskathedraal. Omringd door velen, met prachtig vuurwerk en met meegebrachte sterretjes spreken we elkaar om 12 uur de beste wensen uit. Daarna vluchtten we weer de club in en toasten we met champagne & vodka op het nieuwe jaar en dansen onder een indoor sneeuwbui door tot diep in de nachtelijke uurtjes. Happy New Year!
