Boris (76) is niet meer

Het overlijden van Boris Jeltsin heeft mij ertoe bewogen om mijn weblog weer eens te voorzien van actuele content.Tja..ben inmiddels alweer een dikke twee maanden in Nederland en Martijn heeft twee weken geleden zijn project ‘live’ gekregen in de voormalige Sovjet-Unie. Onze banden met Moscow zijn verbroken, hoewel door de dood van deze goedlachse oud-president mijn gedachten voor even weer zijn verlegd. Het optreden van Jeltsin zorgde er destijds voor dat Moscow op de wereldkaart werd gezet. Vandaag de dag is het Poetin die de rol van Boris met veel verve heeft overgenomen. De twee mannen hebben zo zijn eigenaardigheden. Voor de oog van de natie maakt het "hardhandig onderdrukken van demonstraties en de arrestaties van journalisten” van Poetin hem gehaat, geliefd daarentegen is voorganger Jeltsin door o.a. zijn publieke optreden op het Witte Huis door met Clinton en potje te janken (van het lachen). Het leverde een mooi stukje emotie-tv op en een memorabele herinnering aan de markante politicus die veelal ook in het nieuws kwam door zijn frequente ziekenhuis opnames, vooral wegens drankmisbruik. Boris Nikolajevitsj Jeltsin werd 76 jaar oud en ik zeg “may he rest in peace…” Vraag me overigens wel af of hij ook een bestemming krijgt het op immers prachtige Novodevitsjij-klooster/begraafplaats. Werkelijk het meest vredige plekje van Moscow (zie eerdere posting). Ik zit overigens weer vredig in Nederland, helemaal in mijn element. Nieuwe baan, nieuwe contacten, nieuwe ideeën, nieuwe levenswijzen, kortom mijn leven bruist weer. Net als Jeltsin kon bruisen, tijdens zijn hoogtijdagen.

Internationale Vrouwendag

Gefeliciteerd vrouwen van deze wereld. Het is vandaag internationale Vrouwendag. In ons land wordt weinig tot geen aandacht besteed aan deze happening. Een enkeling heeft in opdracht van een entertainmentbedrijf zich laten ontlokken om een stem uit te brengen op de sterkste vrouw van Nederland. De felicitaties kunnen naar Simone Kleinsma, die deze felbegeerde titel (een dag?) mag dragen. In Moscow voelen alle vrouwen zich sterk. Volgens Martijn lopen sinds gisteravond alle dames met bloemen in de hand. De Russische regering doet er nog een schepje bovenop en maakt van deze heugelijke gebeurtenis een nationale feestdag. Met als gevolg dat de Bank leeg is en Martijn en Richard als enige mannen op kantoor zitten te kniezen om gestelde deadlines te bewaken. Ach…ergens is het juist erg goed dat de vrouwen vandaag door hun mannen in het zonnetje worden gezet. Het is namelijk nog niet zo lang geleden dat de situatie voor vrouwen erbarmelijk slecht was. In 2003 moest Amesty International op deze dag nog aandacht vragen voor geweld tegen Russische vrouwen. Ze bleken herhaaldelijk slachtoffer van (huiselijk) geweld. Intussen is de situatie lichtelijk verbeterd, maar nog altijd hebben de Russinnen het zwaar te verduren. Met assertiviteitscursussen (een gat in de markt!) wordt gewerkt aan hun zelfvertrouwen. Hoewel de meeste nog te veel gefocust zijn op uiterlijk en niet op inhoud, is het positieve eraan dat de Russische vrouw steeds meer opkomt voor haar rechten als individu.
All Russian women on top of the World: An Happy International Womens Day!

The "Rhythm" Moscow

Hiddink ontloopt een celstraf (voor belastingontduiking) en de Russen zijn blij met dit vonnis. Meanwhile ben ik redelijk weer gestationeerd in Nederland en tja..wat wil je, ben je hier heb je heimwee naar daar. Je kunt niet alles hebben en probeer ik mijn heimwee te verdringen met updates vanuit Moscow via Martijn van correspondent Richard voor Double Effect (www.doubleeffect.nl). Volgens de laatste berichten schijnt het erg koud te zijn in de metropool, maar de voorspellingen geven aan dat het kwik vanaf volgende week de nul graden bereikt. Ach, ben er nog steeds vatbaar voor. Hoe lang zal het nog duren. Het is eigenlijk net zoals je op vakantie altijd wilt weten hoe het weer in Nederland is, dat heb ik nu met Moscow. Hoe is het nu met.. hoe zal het zijn op..wat zouden ze...? Het Moscow ritme zal wel geleidelijk afnemen met de tijd. Wel leuk om te melden is, dat ik vorige week een aantal sollicitatiegesprekken heb gehad. Na het weekend kwam het verlossende telefoontje dat er twee van de drie positief hadden gereageerd en met een serieus bod zijn gekomen. Ondertussen ben ik aan het nadenken wat ik wil en heb mijn keuze bijna gemaakt. YES, er komt weer rhythm in mijn leven, iets dat ik toch wel heb gemist. Op naar een nieuw avontuur, weliswaar in het eigen land, maar evengoed boordevol uitdagingen. Laat je snel weten wat het is geworden...dobriy vecher!

Het is voorbij gevlogen!

Tjeempie, we zijn weer in Nederland en wat voelt dat anders. Vooral de rust op straat valt op, hoewel de nieuwe Amsterdammers dit vast en zeker zullen ontkennen. Het is echter allemaal niets vergeleken bij Moscow en de achtbaanse snelwegen die de stad doorkruist! Maar wat kun je genieten van dingen als water uit de kraan drinken, konijntje rondhuppelend in huis, goedkope boodschapjes doen, eigen bedje, je kent het wel. Onder deze deken van welbehagen, ben ik in mijn hoofd nog wel steeds bezig met Moscow en surf me suf op het web naar de latest stories over wat er in het Moskouse gebeurt. The Moscow Times, webcams, Richard en straks ook weer Martijn is de slagader die mijn gedachten in leven houdt. Ik merk dat Moscow verslavend is en dat ik moet afkicken. Het zal denk ik vooral een kwestie zijn van tijd en vanzelf wegebben als ik mijn leven hier weer oppak. Het is allemaal wel snel voorbij gegaan! Ik heb weliswaar ook maar een kleine drie maanden geproefd aan Moscow, Martijn gaat vanaf deze week geregeld terug en vliegt vanuit basisstad Amsterdam heen en weer tussen Moscow en Boekarest. Dat vindt hij zelf toch ook wel erg lekker fluistert hij mij in en als ik in Moscow ook een baan had gehad, dan was het een ander verhaal geweest. Enfin, het is anders gelopen dan mijn verwachting van dit evengoed fantastische avontuur, het hier zijn biedt ook weer leuke perspectieven. Vanuit Amsterdam kan ik tijdelijk werken, familie & vrienden opzoeken, tripjes plannen naar Moscow en Boekarest. Voorlopig dus hier genoeg te doen en af en toe een update in dit blog over de periode after moscow in moscowgoesamsterdam.

Mijn Moscow

catgoesmoscow.blogspot.com gaf een beeld van mijn Moscow. Hoe ik deze stad in een paar maanden heb leren kennen en op een intense manier heb beleefd. Moscow =

Moscow is de hoofdstad van Rusland, vroeger ook wel de Sovjet-Unie genoemd
Moscow is als stad voor het eerst genoemd in 1147
Moscow is de stad waar de Olympische Spelen van 1980 plaatsvond
Moscow telt meer dan 10 miljoen inwoners
Moscow is een snelgroeiende stad
Moscow heeft een prachtig historische architectuur
Moscow is er niet voor buitenstaanders, maar voor Moskovieten
Moscow is sterk gelovig, een overgrote meerderheid is orthodox-christelijk
Moscow heeft dichter Pushkin in haar armen gesloten
Moscow is gelukkig als het sneeuwt
Moscow is er voor de rijken
Moscow heeft weinig zwerfhonden/katten
Moscow kan erg koud zijn
Moscow tennist met Sharapova, Koernikova & Safin
Moscow is door Poetin weer op de wereldkaart gezet
Moscow is hectisch, druk, opvliegerig
Moscow en doelwit Aleksandr Valterovitsj Litvinenko
Moscow spreekt bijna geen Engels
Moscow viert Kerst en oud & nieuw in januari (7 en 14 januari)
Moscow is ook arm
Moscow heeft bijzonder mooie historische schatten
Moscow schaakt
Moscow heeft de levendigste straten
Moscow is vies
Moscow heeft de grootste, de langste, de drukste & mooiste metro van de wereld
Moscow heeft geheime spionnen in dienst
Moscow is nog mooier als de zon schijnt
Moscow is ordinair
Moscow draait de 24-uurs economie volop met veel bedrijvigheid
Moscow bouwt, bouwt en bouwt in rap tempo maar door
Moscow is ook Shell
Moscow eet blini's met kaviaar
Moscow raakt depressief als de winter wegblijft
Moscow krijgt steeds meer kleur en bruist
Moscow heeft een karakteristieke architectuur
Moscow kent meer dan 80 musea
Moscow is met zichzelf bezig
Moscow heeft een kapitalistische burgemeester
Moscow is een snel groeiende economie (interessant voor investeerders!)
Moscow is onvriendelijk
Moscow sloopt oude historische panden en reconstrueert dezen in een moderne versie
Moscow is geschiedenis
Moscow slipt dicht door geblindeerde auto's
Moscow Dinamo is een van de grotere clubs in Rusland
Moscow is ook de stad van succesvolle Nederlanders als Guus Hiddink en Derk Sauer
Moscow heeft een tijdverschil van 2 uur
Moscow is culinair niet bijzonder hoogstaand
Moscow is de stad van sprookjesachtige kathedralen en kerken
Moscow drinkt een flesje bier buiten (ook bij temperaturen van -20 graden)
Moscow heeft een gevarieerde bouwkunst
Moscow doet haar uiterste best om ‘het nieuwe Rusland’ te laten zien
Moscow draagt echt bont
Moscow en de KGB gaan hand in hand
Moscow is niet zuinig op haar cultureel erfgoed
Moscow heeft een reputatie van vervalsing
Moscow kent de kunst van het onderhandelen
Moscow heeft een van de beroemdste opera- en balletpodium ter wereld: het Bolshoi
Moscow drinkt standaard een glas vodka (voor het eerst gemaakt in 14e en 15e eeuw)
Moscow is zijn maat kwijt
Moscow heeft meer delicatessen in supermarkten liggen dan in Nederland
Moscow rijdt dwars door elkaar heen en automobilisten kennen geen voorrang
Moscow is corrupt
Moscow kan ook vriendelijk zijn
Moscow is slecht voor je schoenen (zolen slijten erg!)
Moscow heeft het Kremlin, dat als zetel van de nationale regering dient
Moscow speelt met Matruska's
Moscow staat op drassig grond dat grote rampen kan veroorzaken
Moscow is moeilijk toegankelijk voor buitenstaanders (visa, registratie)
Moscow heeft drie horecatyconen Delos-Zajtsev en Novikov die geweldige concepten lanceren
Moscow laat geld rollen
Moscow kan niet zonder lijfwachten
Moscow heet Tatjana, Natasja, Svetlana of Anna
Moscow is of taxichauffeur of taxichauffeur
Moscow houdt in dat je het Rode Plein moet bezoeken, een foto voor het Kremlin en de St. Basil moet maken
Moscow is een gokstad
Moscow vlucht als het kan naar hun datcha’s om te genieten van het echte leven
Moscow krijgt een zakencentrum: Moscow city
Moscow trekt zich niets aan van wetten en regels
Moscow betaalt met roebels, maar zaken worden gedaan in dollars en het liefste in euro’s
Moscow is voor luxe automerken koploper
Moscow is zoekende naar een eigen identiteit
Moscow kent 33 miljardairs en veel miljonairs
Moscow loopt achter met de mode
Moscow hoe groter, hoe beter
Moscow is een stad waar je geweest moet zijn
Moscow vino’s zijn bijzonder prijzig
Moscow had ooit de grootste McDonalds van de wereld
Moscow kampt met een slecht imago
Moscow & designers, alle labels zijn er te vinden
Moscow is onberekenbaar
Moscow biedt vele vormen van amusement, van opera en ballet tot concerten en nachtclubs
Moscow is nog niet ingericht op toerisme
Moscow praat in gebiedende wijs
Moscow is een van de duurste steden van de wereld
Moscow heeft geen grotere criminaliteit dan in elke andere grote stad
Moscow winkelt tot 22.00 uur 's avonds, elke dag
Moscow stopt niet voor voetgangers
Moscow wil graag bij de grote metropolen in de wereld horen
Moscow mag niets, maar alles kan er
Moscow bereik je via de KLM die dagelijks vliegt (duur 3 uur)
Moscow is gekmakend voor iedereen, maar ...
Moscow intrigeert
Moscow fascineert
Moscow is verslavend
Moscow ga ik missen
Moscow was een fantastische experience waar ik met veel plezier naar terug kijk!

Nastrovje

Restaurant Pushkin was super, dit had ik niet willen missen. Of zoals Richard later smst: “ik vond het een wereldavond.” Pushkin is een plek waar Moskovieten dol op zijn, en ook veel expats zijn gek op deze hotspot. We hebben even moeten wachten aan de bar voor een tafeltje in de bibliotheek (second floor) waar we overigens geen Russen zien (uitsluitend op de begane grond) maar boven veel business people en andere nieuwsgierige buitenlanders. De sfeer is gezellig en we zijn voor even terug in de tijd van de bekende dichter waar het restaurant zijn naam aan heeft te danken (gisteren bezocht ik zijn thuis in Arbat). In Pushkin bestel ik mijn eerste Beef Stroganoff en we slaan een aantal vodka’s met een "Nastrovje" achterover (volgens een oud Russisch gebruik wordt het gevulde vodkaglas met de rechterhand opgetild en zo mogelijk in één teug leeggedronken. Het glas wordt daarna over de linkerschouder weggeworpen. Breekt het, dan gaat men een periode van geluk en voorspoed tegemoet. Breekt het glas niet, dan heeft men wéér geluk, men kan van een tweede glas genieten.) Deze traditie slaan we maar even over en vermaken ons wel tot laat in de nachtelijke uurtjes...De volgende dag geen laatste uitstapjes, maar pak rustig mijn koffers, aangezien ik vorige week heb besloten om twee weken eerder terug te komen. Vanavond staat nog een laatste bezienswaardigheid op het programma, namelijk Don Quichot. Een balletvoorstelling dat Martijn nog tegoed had voor zijn verjaardag. Om zeven uur staan we dan ook in het Stanislavsky en Nemirovich-Danchenko Moscow Academic Music Theater dat in 1941 is opgericht. De primaballerina van de show is een Russische bekendheid, want bij elk pirouette klinkt er naast ons BRAVO en we roepen en klappen hard mee. Het is een bijzondere ervaring en rond de klok van tien duiken we nog even een Chinees binnen voor een klein hapje. Als we twee uur later naar huis willen lopen is er een pak sneeuw van 10 centimeter gevallen. De winter is nu goed ingeslagen en ben blij dat ik dit nog net heb kunnen meemaken. Morgenochtend gaan we ontbijten in Caffee Mania en daarmee sluit ik mijn periode in Moscow in stijl af.

De heerlijke stilte buiten de Moskouse gardenring

De laatste paar dagen ben ik vooral in het centrum te vinden, maar gisteren bedacht ik mij dat de buitenwijken van Moscow ook een aantal interessante attracties biedt. Een aantal van deze bezienswaardigheden zijn tevens met de metro bereikbaar en dus stap ik in de groene en later op de rode lijn om uit te stappen bij Sportivnaja, waar het Novodevitsjij-klooster is gelegen. In 1524 gesticht door Vasili III om het innemen van het Litouwse stad Smolensk te gedenken. Bij het klooster ligt ook een begraafplaats. Hier liggen veel beroemde Russen begraven, onder wie de vrouw van voormalig president van Rusland, Gorbatsjov. Met het zonnetje dat voorzichtig tevoorschijn komt, de romantische kerkjes en de serene stilte, waan je je even weg van de gekte in het centrum. Ik besluit om nog even te genieten van deze heerlijke rust voordat ik weer naar het gekkenhuis terug ga en loop rondom het klooster dat aan een park is gelegen. Hier zie ik de oudere Moskovieten langlaufen en enkele baboeska's (oma) kinderwagens voorduwen. Het zijn overigens de eerste Moskouse baby's die ik tegenkom, want in het centrum vind je er geen kinderen onder de zes jaar! Op weg naar het Nieuwe en Oude Arbat loop ik tegen het immense gebouw waar de Ministerie van Buitenlandse zaken is gevestigd. Hiernaast loopt het autovrije Oetitsa Arbat met zijn boetieks, souvenirkraamjes en musea. Voordat ik mijn originele Matryoshka afding (30% eraf, mooi resultaat) bezoek ik eerst het Pushkin-huis. Hier woonde de beroemde dichter kort na zijn huwelijk. Via dit huis loop ik naar het Melnikovhuis, naar het Herzenhuis en naar de witte klokkentoren Spasopeskovskij. In het nabijgelegen parkje fotografeer ik ook nog even een beeld van Alexandr Pushkin en kom hiermee op een aantal van 4 die tot nu toe van deze beroemde Rus hier zijn tentoongesteld. Ondertussen zie ik dat de politie ook aan het surveilleren is en omdat mijn registratiestempel tot eind januari geldig was, kijk ik vriendelijk vooruit als ik de twee mannen passeer. Gelukkig lopen ze door en omdat ik mijn souvenir al binnen heb, wandel ik naar het huis van de Vriendschap, richting het Gorki-huis om ten slotte mijn eigen casa binnen te stappen en klaar te maken voor een afscheidsdiner met Martijn en Richard bij het bekende restaurant Pushkin.

Onder de loep: Kitajgorod

Gisteren ben ik naar het stadsdeel Kitajgorod gewandeld. Hier smelten handel en religie samen. Aan de Varvarka straat staan bijvoorbeeld verscheidene historische gebouwen, zoals de St.-Maximkerk, Klooster van de Verschijning, Oude Engelse Hof, St. Joris kerk. In de zijstraat ook de Drievuldigheidskerk dat gebouwd is in 1635 in opdracht van de rijke koopman Grigorij Nikitnikov. Een schitterende kerk waar ik besluit om even een kijkje te nemen. Als ik hier richting altaar loop vraagt een oude dame waar mijn hoofddoek is. Euh..ik gebaar naar mijn sjaal, die ik na goedkeuring om mijn haar bindt…Ik weet eigenlijk niet zo goed wat de reden is dat je als vrouw niet met losse haren een kerk mag betreden…Enfin, mijn doel was om een bezoek te brengen aan het Romanov-huis, echter het was er zo druk dat je pas om half vier terug mocht komen. Omdat het kwik hier gedaald is naar -15 graden met een akelige straffe wind in de neus, struin ik het district verder af. Zo loop ik naar de straat Illinka, waar vroeger de beurs was gevestigd en nu de Russische KvK zetelt. Daar tegenover zit het op een na oudste klooster van Moscow, het Epifanie-klooster uit 1296 dat het Moskouse Barok goed laat zien. Niet ver vandaan is het Rode Plein en nu het Romanov-huis niet doorgaat, besluit ik om de St. Basil binnen te gaan, dat door Posnik Jakovlev, in opdracht van Ivan de Verschrikkelijke is opgebouwd ter ere van de inname van het Mongoolse bolwerk Kazan in 1552. Achter de bouw van het Basiliuskathedraal schuilt een mythe en die verteld dat Ivan vanwege de schoonheid van het werk de architect blind liet maken, omdat hij nooit meer zoiets moois zou kunnen ontwerpen. Het resultaat mag er wezen en ook binnen (beetje Spaanse invloeden) verrassen de Efteling torentjes. Rond vijf uur loop ik naar huis en realiseer me dat dit waarschijnlijk mijn laatste keer is op het fameuze plein van de wereld.